مجلس ایران دات كام

خداشناسی خردسالان |چطور می فهمیم خدا زیباست وقتی او را نمی بینیم؟

خداشناسی خردسالان |چطور می فهمیم خدا زیباست وقتی او را نمی بینیم؟

به گزارش مجلس ایران دات کام، چرا می گوییم خدا زیباست، وقتی او را با چشم های خود نمی بینیم؟ این پرسش ساده اما عمیق، مهلتی برای آشنایی کودکان با مفهوم زیبایی خداوند است. با نگاهی بر زیبایی های طبیعت و نشانه های آفرینش، می توان پاسخی روشن و کودکانه به این پرسش داد.



به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، چرا می گوییم خدا زیباست، وقتی او را با چشم های خود نمی بینیم؟ این پرسشی است که ممکنست ذهن کودکان کنجکاو را درگیر کند. پاسخ به این سوال فرصتی است با مثال هایی ساده از زیبایی طبیعت و مهربانی، مفهوم خداشناسی را برای کودکان توضیح دهیم.
پاسخ به سؤال کودک در رابطه با زیبایی خدا
«باباجون، مگه کسی خدا رو دیده که می گه خدا زیباست؟ وقتی کسی خدا رو ندیده، از کجا می دونه قشنگه؟»
بابا لبخندی می زند و می گوید:
عزیز دلم، تا حالا شده یک گل زیبا ببینی و دلت بخواهد مدت زیادی به آن نگاه کنی؟ یا وقتی پروانه ای با بال های رنگارنگ می بینی، از زیبایی اش تعجب کنی؟ آسمان پرستاره را چطور؟ حتما تو هم از دیدن این همه زیبایی لذت می بری.
حالا بیا با هم فکر نماییم. وقتی یک نقاشی قشنگ می بینی، حتی اگر نقاش آنرا ندیده باشی، می توانی از روی نقاشی بفهمی که او چقدر هنرمند است. ما گاهی افراد را از روی آثارشان می شناسیم، بدون این که خودشان را دیده باشیم.
زیبایی های دنیا چه چیزی در رابطه با خدا به ما می گویند؟
عزیزم، به اطرافت نگاه کن؛ به گل هایی که هرکدام رنگ و شکل خاصی دارند، به پرنده هایی که صدای متفاوتی دارند، به پروانه های رنگارنگ و به آسمانی که گاهی آبی و روشن است و گاهی پر از ستاره های درخشان.
این زیبایی ها ما را به یاد آفریننده جهان می اندازند. ما خدا را با چشم نمی بینیم، اما می توانیم با فکر کردن به نشانه های آفرینش، در رابطه با صفات او بیشتر بدانیم.
همان طور که از دیدن یک نقاشی زیبا به هنر نقاش پی می بریم، زیبایی های جهان هم می توانند ما را به یاد زیبایی آفریننده آن بیندازند.
در نگاه خداشناسانه، خداوند سرچشمه زیبایی و کمال است؛ اما زیبایی او مانند زیبایی یک گل، درخت یا منظره نیست که بتوانیم آنرا با چشم ببینیم و با چیزهای دیگر مقایسه نماییم.
آیا مهربانی هم نوعی زیبایی است؟
حالا یک نکته مهم دیگر را هم به تو بگویم. زیبایی فقط به رنگ گل ها و بال های پروانه ها مربوط نمی شود؛ مهربانی هم زیباست.
وقتی کودکی به دوستش کمک می نماید، کسی از یک حیوان کوچک مراقبت می کند یا فردی با حرف های مهربانانه سبب شادمانی دیگری می شود، ما خوبی و زیبایی رفتار او را احساس می نماییم.
ما مهربانی را دوست داریم، چون خوبی و نیکی برایمان پرارزش است. در باور دینی، خداوند دارای همه کمالات و خوبی هاست و هیچ نقص و زشتی ای در او وجود ندارد.
پس وقتی از زیبایی خدا حرف می زنیم، منظورمان تنها زیبایی ظاهری نیست؛ بلکه از کمال و خوبی بی نقص او سخن می گوییم.
آیا برای شناخت خدا حتما باید او را ببینیم؟
نه عزیز دلم! برای شناختن همه چیز لازم نیست آنرا مستقیماً با چشم ببینیم. گاهی از روی نشانه ها و آثار، در رابطه با چیزی اطلاعات به دست می آوریم.
ما هم با اندیشیدن به زیبایی های طبیعت، نظم جهان و خوبی هایی که در زندگی می بینیم، می توانیم بهتر در رابطه با صفات خدا فکر نماییم.
پس حالا می توانیم به سؤال اول برگردیم: چرا می گوییم خدا زیباست، وقتی او را ندیده ایم؟
چون در باور دینی، زیبایی های جهان و خوبی هایی که می شناسیم، ما را به یاد کمال و زیبایی آفریننده آن می اندازند. زیبایی خدا هم فراتر از هر زیبایی ای است که با چشم می بینیم یا در ذهن خود تصور می نماییم.
منبع: حوزه
بطور خلاصه، بابا لبخندی می زند و می گوید: عزیز دلم، تا حالا شده یک گل زیبا ببینی و دلت بخواهد مدت زیادی به آن نگاه کنی؟ وقتی یک نقاشی قشنگ می بینی، حتی اگر نقاش آن را ندیده باشی، می توانی از روی نقاشی بفهمی که او چقدر هنرمند است. عزیزم، به اطرافت نگاه کن؛ به گل هایی که هرکدام رنگ و شکل خاصی دارند، به پرنده هایی که صدای متفاوتی دارند، به پروانه های رنگارنگ و به آسمانی که گاهی آبی و روشن است و گاهی پر از ستاره های درخشان.

منبع:

1405/08/08
13:56:49
0.0 از 5
3
تگهای خبر: دین , فرهنگ , هنر
این مطلب مجلس ایران را پسندیدید؟
(0)
(0)
X

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۴ بعلاوه ۵
لینک دوستان مجلس ایران دات كام